Nasza Patronka

 

marcelina darowskaMARCELINA z KOTOWICZÓW DAROWSKA urodziła się 16.01.1827 r. w Szulakach na Ukrainie. Już jako dziecko odczuwała boleśnie zniewolenie Polski znajdującej się ówcześnie pod zaborami i chciała dla niej zrobić coś pożytecznego. Pragnęła też życia zakonnego, chociaż niewiele o nim wiedziała, gdyż klasztory w „prowincjach zabranych’ zostały skasowane. Mając 22 lata - na usilnie ponawiane życzenie ojca - wyszła za mąż. Szczęśliwe małżeństwo z Karolem Darowskim trwało niespełna trzy lata. Po nagłej chorobie i śmierci męża została z dwojgiem maleńkich dzieci. Rok później zmarł synek. Pogrążona w bólu była już pewna, że myśl Boża odnośnie jej życia to droga zakonna.

W 1854 roku spotkała w Rzymie o. Hieronima Kajsiewicza, zmartwychwstańca. To on zapoznał ją z Józefą Karską. Połączyło je wspólne dzieło - Zgromadzenie Sióstr Niepokalanek. W 1860 roku, po śmierci Józefy, Matka Marcelina została jego przełożoną. Trzy lata później przeniosła Zgromadzenie do Polski, gdzie w Jazłowcu, na terenie Galicji, otworzyła zakład naukowo-wychowawczy dla dziewcząt. Wkrótce był to już ośrodek kultury, polskości i religijności, który promieniował szeroko w kraju poprzez kolejne fundacje dokonane przez Matkę w Jarosławiu, Niżniowie, Nowym Sączu, Słonimie i w Szymanowie pod Warszawą. Formacja moralna i intelektualna dziewcząt miała służyć ojczyźnie. Matka była przekonana, że „Polska będzie, ale tylko wtedy, kiedy społeczeństwo się odrodzi, a na to trzeba, aby rodzina stanęła na Bogu”. Kobiecie przypisywała rolę „strażniczki rodzinnego gniazda”.
Matka Marcelina wolę działania i siłę do czynu czerpała z głębokiej modlitwy oraz z przekonania, że „Zgromadzenie jest Boże, sam Bóg je prowadzi”. Zmarła w 1911 roku, prochy jej spoczywają w Jazłowcu. Dzieło, któremu poświęciła się bez reszty, trwa do dzisiaj.

6.10.1996 r. na placu św. Piotra w Rzymie Ojciec Święty Jan Paweł II zaliczył Marcelinę Darowską w poczet błogosławionych.

* * *

MODLITWA

Boże, który przez przykład życia bł. Matki Marceliny Darowskiej ukazałeś wzór pełnego oddania się i zawierzenia Tobie samemu, spraw łaskawie, by Kościół cieszył się Jej wyniesieniem do grona świętych a przez to coraz bardziej odkrywał piękno powszechnego powołania do świętości.

Za Jej wstawiennictwem udziel nam łaski, o które pokornie prosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Błogosławiona Matko Marcelino, módl się za nami.